|
خمینی شهر در سفرنامه مارکوپولو
قدیمی ترین اسناد تاریخی در مورد منطقه اصهفان مربوط به کتیبه های شاهان آشوری به ویژه کتیبه سارگون شاه آشور می باشد .سارگون از سرزمینی به نام الی پی و شاه آن یاد می کند که یکی از پسران پادشان آسپابار نام داشته که نامی مرتبط با اسب و ایرانی بوده است . مارکوپولو به هنگام عزیمت به اصفهان از مرکز تربیت اسب در حوالی اصفهان ( اسفریز) یاد می کند . در منطقه اصفهان تنها یک روستا آن هم در ناحیه خمینی شهر است که به نام اسفریز نامگذاری شده است . بنابر گفته ابوموسی که از قدمای اصفهان است میدان اسفریز محله ای خاص بوده است و کسانی از علما و محدثان نیز به این محله انتساب داده شده اند . محله مذکور همین روستای کنونی اسفریز است .
عدم کاوش های باستان شناسی در منطقه غرب اصفهان به ویژه خمینی شهر و مهاجر پذیری ناحیه که باعث شده است تا علی رغم مرکزیت جغرافیایی شهر اصفهان اطلاعات افسانه ای و مبهم از تاریخ پیش از اسلام اصفهان داشته باشیم و این در حالی است که برخی مورخان مثل ابن ندیم اهمیت بناهای جی را با اهرام مصر باستان مقایسه کنند .
با تجه به آزمایشان کربن 14 بر روی نی های خشت های آتشگاه تاریخ منطقه خمینی شهر را به دوران ایلام باستان ( سیماش ) می توان تخمین زد . اگر بخواهیم به اهمیت و مواهب طبیعت در سده اصفهان پی ببریم . کافی است بدانیم تمام عوامل طبیعی به عواملی که به ناحیه جی و یهودیه خصوصیت و شخصیت خاصی بخشیده بود در ناحیه خمینی شهر به صورت کامل تری ظاهر می گردد . یکی از نویسندگان ( بر اساس لغت نامه دهخدا) عقیده دارد که کهن دژ پایتخت سلاطین کیانی و ساسانی بوده است .
موقعیت خاص جغرافیایی منطقه بر سر راه شرق و غرب و مرکزیت آن موجب شده ناحیه مذکور از تمامی محلات و هجوم های اقوام ویرانگر بر کنار نمانده و هر محله قسمتهای عمده ای از هویت و تاریخ خود را از دست بدهد.
|